31 Ekim 2010 Pazar

En son ne zaman postadan kart aldınız !

Teyzem senelerdir İsviçre'de yaşıyor, yaklaşık 50 senedir ,  ve herhalde ömrüm boyunca yılda ortalama toplam 12-20 saat gördüm, ve bundan sonra da aynı şekilde devam edecek. Her sene ya da iki senede bir geliyor. Son 10 senedir ben de gidemiyorum. Ama benim teyzemin ve kuzenimin çok içten, çok sıcak bir alışkanlığı vardır. Gittiği yerlerden, ya da posta kutusu bulduğu yerlerden, bana konuşma dilinde kart atarlar. Ben bu kartlardan en sevdiğimi seçtim. En duygulu, ve biz de buradayız diyenlerden, Melisamın doğduğu ilk sene gönderdiği, içtenliğine ve doğallığına gözyaşı döktüklerimden birini.
Ben de oradayım, yanınızdayım, ben de annenin teyzesiyim diyor , mis kokulu teyzeciğim...

M E R H A B A !

Güneşli bir pazar günü, çatı katında ki atölyemden bu yolculuğa başlıyorum. Hep yarım kalan hayalimdi. Bir günlük tutmak, yazılar yazıp , resimler yapıştırmak, gazete küpürleri kesip arasına koymak , deftere eskizler çizmek- boyamak, sadece bir düşünceyle o güne nokta koymak.Ama çok disiplinli gelirdi bana. Kimse okumayacak, ama ya birinin eline geçerse o defter... Hep bunun korkusundan hiçbir zaman defter tutamadım. Şimdi herkes bu konuyu aşmış durumda ve sadece paylaşılabilecek olan anılarını ve geleceğine bir hatıra bırakmak için bu yolu seçmiş. Arkadaşların, akrabaların , yakınların ya da uzaktan tanıdıkların okuması da, yorum yapması da bir motivasyon olmuş. Geçmişten geleceğe hayatımın, veya hayatımızın, tüm paylaşımlarımızın bir hatırası olsun burası. Sevgilerimle.....