27 Ekim 2011 Perşembe

POZİTİF ENERJİ NEREDESİN....

Az önce 102. saat mucizesini diye bir haber başlığı okudum. Haberin detayını okumak istemiyorum bile.
Yani, o günden beri, biz yattık kalktık, işe gittik geldik, yıkandık, yedik içtik, oturduk kalktık, hayatımızı devam ettirdik, ama bu kişi bu kişi orada çıkarılmayı bekliyordu. Halen bekleyenler var. Sesini duyuramayanlar var. Ölümü çaresizce bekleyenler devam ediyor... Kurtaramıyorum kendimi bu negatiflikten. Bugün bir karar almıştım kendimce, haber okumayacağım diye , yine dayanamadım.
Pozitif enerjim kayboldu gitti. Kendim için bile birşey yapmak istemiyorum şu anda. Onlar bekliyor diye...

10 yorum:

Deli Anne dedi ki...

aynı hislerimiz.. "Bugün bir karar almıştım kendimce, haber okumayacağım diye , yine dayanamadım. " bu da aynı..

Günlerin sıkıntısı, derin mi derin acısı, çocukların süregiden hastalığı, benim grip, iltersizlik bir de.. kıskaçta gibiydi kalbim.. Bugün ilter bir gün daha gecikeceğim dedi gelmek için ve o andan beridir bir çözülme oldu bende.. sinirlerim bıraktı kendini.. uzun sredir twitterda zırvalıyorum bu sebepten

tülin dedi ki...

Orada kalanlar için zaman farklı işliyor galiba Zeynep.
Gölcük depreminde enkazda kalan eltim,kayınbiraderim ve kızları bekleyiş sürelerini farklı algılamışlardı.
Biri 1 saat,diğeri 3,bir diğeri sadece birkaç dakika demişti.

Banuca dedi ki...

Zeynepcim, hayat böyle birşey işte...
Geceleri ışıkları söndürüp tepeden yanan ışıkları seyrediyorum... O evlerde neler oluyordur, kiminde sevinç, kiminde üzüntü, kimileri göçüp gidiyor bu dünyadan geride hüzünler bırakarak, kimileri dünyaya gelip etrafı sevince boğuyor...
Bir de tüm dünyayı düşünürsen....
O nedenle, Allahın sana verdiği her nefesi hakkıyla yaşamak zorundasın, sağlığını korumak zorundasın, yani önce kendinden mesulsun, sen iyi olacaksın ki etrafındakiler de iyi olsun...
Evet, oradakiler çok zor durumdalar, ama herzaman için biryerlerde zor durumda olanlar hep olacak, yapabileceğin birşey varsa yap, ama kendi yaşamını da harcama...
Of ne çok yazdım, anlatabildi miiii :)

Zeynep Özmen Ünlü dedi ki...

Deli annem, aynı şeyleri aynı anda hissettiğimiz için biz birbirimizi bulduk:) bende de grip bir yandan 10 gündür bırakmadı yakamı. eşler evden gidince, iş için bile olsa, tek çocukla hayat çok zorlaşıyor. İki taneyi birden düşünemiyorum bile... Banu hn. çok güzel bir yorum yapmış, bir kaç defa okuyup kendimi toparlamaya çalışacağım. Yoksa elim hiçbirşeye gitmiyor.

Zeynep Özmen Ünlü dedi ki...

ah Tülincim, sizinde böyle bir tecrübeniz oldu demek. eşimde dayısını , yengesini ve kuzenini kaybetmişti ve kendileri çıkarmışlardı. Biz o yüzden hiç ara katta oturamadık evlendiğimizden beri hep üst katlarda oturuyoruz..

Zeynep Özmen Ünlü dedi ki...

Banu hn . yazınızı 3 defa okudum. Ne demek istediğiniz çok iyi anladım. Bu sözlerin bana biri tarafından söylenmesi gerekiyormuş demek... Hayat bu. Kendimden sorumluyum. Ama onlar bekliyor diye, bende bekliyorum duruyorum her nedense...Yazınız bana iyi geldi. Şimdi tekrar okudum.Her zaman olan ve olacak. Hep devam edecek. Birileri iyi durumda, birileri kötü durumda olucak...

okuyan dedi ki...

Sevgili Banu abla o kadar güzel bir yorum yazmış ki ben de aynen katılıyorum.

Selma Er dedi ki...

Ben de sıcacık evimde oturduğum,yemek bulup yediğim,günlük hayatımı devam ettirebildiğim için neredeyse suçluluk hissediyorum.Hala kurtarılmayı bekleyen,sesini duyuramayan kişiler varsa bir an önce kurtulmaları için dua ediyorum.Umut,az da olsa hala var..

Buket dedi ki...

zeynepcim, ben zaten 2 yıldır haber seyretmiyorum, gazete okumuyorum. bilmekte istemiyorum olanları.bencillik gibi gelebilir ama beni aşırı mutsuz yapıyor, elimden birşeyde gelmiyor, canım daha da sıkılıyor..

Kokosss ;))) kelebek dedi ki...

Allah kimseye hüzün acı keder vermesin:((