30 Temmuz 2012 Pazartesi

TATİLDE OKUDUĞUM KİTAPLAR...


1 haftalık kısa, dinlendirici bir tatildeydim. Karamürselde kayınvalidemdeydim kızımla birlikte. Sessiz sakin bir tatildi. Durgun ve dingin. Kuş sesleriyle, temiz hava bol güneş, bol kitaplı bir tatildi. Bilgisayarımla fazla ilgilenmedim, hiç televizyona bakmadım. Bolca salıncakta oturup kitap okudum. İki kitabı bitirdim.Bu iki kitabı öyle bir merakla  okudum ki :) , okumam hızlandı diyebilirim. Sonrasında ki kitapları daha durağan olduğu için, ya da aynı tadı bulamadığım için,  üçünü de aynı anda okumaya başladım. Henüz bitmediler. Bu kitapları özenle seçerek Can yayınlarının kampanyasından aldım. Hepsi de doğru seçimdi benim için. Kısaca bahsetmek gerekirse;


Roald Dahl  / Kancık
Roald Dahl'ı herhalde hepimiz Çikolata fabrikası filmini biliriz. Özellikle çocuk romanı yazarı. Birçok çocuk kitabını İngilizce olarak okumuştum İngiliz kütüphanesi üyeliğim sayesinde. Büyüklere de erotik öyküler yazdığını bilmezdim. Bu kitaplar utanmazca eğlenceli.
Dedim ya, okumam hızlandı.


Roald Dahl / Amcam Oswald
Bu kitap, Roald Dahl'ın yazdığı en erotik roman. Çok keyifli bir kitap.

Carlos Fuentes/ Yanık sular
Dört öykü var ;hepsi de Meksiko city'de geçiyor. İlk öykü tekerlekli sandalyede ki Luisito'nun öyküsü...


Jeannette Angell/ Madam
Bir anlamda yazarın otobiyografisi. Amerikan toplumunun en tutucu eyaletlerini kapsayan Güney'li bir ailenin iyi eğitilmiş kızı, kendine meslek olarak  ilk önce kendini telekızlığı sonrada telekız ajansı patronluğu yapıyor. İlginç bir kitap.

Markus Werner / Yamaçta
Genç boşanma avukatı ve dul kalmış eski diller uzmanı bir otelin terasında tanışırlar ve koyu bir sohbete dalarlar. Birbirlerini hiç tanımamalarına karşın, aşk ve ölüm üstüne, hayatta önemli buldukları herşey üstüne derin bir tartışmaya girerler....


Hepsini çok sevdim....

Okuduklarınız varsa yorumlarınızı beklerim.

22 Temmuz 2012 Pazar

TOPHANE-İ AMİRE'DE 3 BÜYÜK USTA !


Bu sergiye, yalnız gelerek kendime en iyi şeyi yapmışım. Detaylı olarak durup dinleyerek, oyalanarak, bölünmeden, keyifle bir sergi gezmiş oldum. Geçen haftanın o İstanbul sıcağında, İstanbul kartımı kullanarak, aktarmalı olarak otobüs, vapur, tramvay, tramvay, tünel, tabanvay, tünel, vapur, otobüs  sergileri turlayıp eve döndüm. Elimde de kitabım. Kısa bir İstanbul turuydu. Hem bu sergiyi hem de Pera'da ki Goya ve diğer sergileri gezdim. Çok fazla görsel olduğu için şimdi bu sergiden bahsetmek istiyorum. Ressamları en iyi en gözde eserleriyle inceleyen ve en iyi tanıtan bu interaktif sergiyi, bence hoşlanan hoşlanmayan herkesin gezmesi gerekiyor. Akademik bir eğitim almasamda, resime başladığım ilk günlerden itibaren, ben bu büyük 3 ustanın desenleri çizdim bolca. Bıkmadan, usanmadan, ve hep heyecanla... Aynısını yapabilmek bana en güzel motivasyondu. Şimdi hepsi bir araya gelmiş ve en iyi örnekleriyle kalıcı olmuşlar akıllarımızda. Serginin en güzel özelliği de interaktif olarak , detaylı anlatımlar eşliğinde, sanki yanınızda rehber varmış gibi gezebilmeniz.

3 dahi Üçü de aynı dönemde yaşamış ve birbirinin rakibi olmuş.
 Sırasıyla ; Leonardo da vinci, Michelangelo, Raphael
 
Michelango'nun David heykeli. Salonun birçok yerinde fotoğrafladım. Tüm ayrıntıları da dahil olmak üzere. Bir mermer nasıl bu şekilde yumuşak hatlarla inceleniyor, çok merak ediyorum. Bilen varsa anlatsın. Bu heykelin bir çok kopyası, birçok ülkede bulunuyormuş.


Leonardo'nun icatları ; çizimlerinden 3 boyutluya geçirilmiş. Hem çizimleri , hem de maketleri sergileniyordu. Ayrıca interaktif olarak dinleyebiliyorsunuz.

Leonardo'nun ; İsa'nın son akşam yemeği eseri, bir duvar büyüklüğünde bir duvarda ve her bir havarinin özellikleriyle öğreniyorsunuz. Kullanılan renkler, duvar, perspektif.. detaylı bir şekilde anlatılıyor.


Gelelim, Raphael'in Latin Okulu tablosuna. Gerçeğini görmek ve karşısında durup çalışmak çok isterdim, ama havalar serinlesin, atölyemin açılışında yapacağım ilk şey, bu resimden kopyalar yapmak olacak, karakalem ya da kömürle. Detaylı olarak her birey kimleri ve neyi anlatıyoru sanırım 3 defa tekrar tekrar dinledim.

Yine müthiş bir perspektif ve kendi rakibi Leonardo, Michelangelo'yu da bu resimde kullanmış. Yukarıda ki detayda ışıklı olan Michelangelo, hemen arkada yaşlı olan Leonardo..
Bu mermer Michelangelo'nın heykellerinde kullanılan taş. Halen de kullanılıyor. David heykelini de bu taştan yapmış ve halen aynı madende bu taşlar çıkıyormuş.

San Pietro Bazilikasının kubbesi . Vatikan'da bulunuyor. Michelengelo'nun eseri.
 
David'den bir detay... O kadar çok çizdim ki Michelangelo'dan el ve ayak.
Herşey çok tanıdık.


Leonardo'nun altın oranları. Vücuda göre bölüm bölüm inceleniyor.
Kendinizi de bu tablonun boşuna koyup inceleyebiliyorsunuz.


 Leonardo'nun defterleri. Gerçek değil. Aynılarını yapmışlar.

David 'den bir detay. Neden çatık kaş ?

Salon'dan genel görünüm


Leonardo, tıplada çok yakından ilgilenmiş. Özellikle kadavraları en ince ayrıntısına kadar incelemiş. Deri, kaslar, kemikler... ve bunların çizimlerini yapmış.
Sergide ilk önce anlayamadığım küçük bir pencere vardı. Dikkalice bakınca, kadavra atölyesi olduğunu gördüm. Maketten bir kadavra ve birazda ayrıntı vardı.
Çizimlerinden örnekler....




Bence bu çizimlerin  tıp dünyasına epey bir katkısı olmuştur.


Genel bir görünüm daha...

Michelangelo'nın pek de isteyerek yapmadığı, Sistine Chapel'in tavan ve duvar süslemelerinin ayrıntıları



Gezemeyecek olanlarda en azından bu eserleri internetten izleyip, inceleyebilirler.

Diğer sergi, birkaç gün sonra. Fotoğraf yüklemek uzun zaman aldı. Bu arada Melisa ile birlikte Karamürsel'deyiz. Bol bol dinlenmektir niyetimiz. Kuzum , yaz okulunda o kadar yorulmuş ki, yüzmeye gitmek istemiyor. Salıncak, bisiklet, ve yeni edindiği arkadaşlarıyla, burada sitenin içinde, bir oyana bir burayana koşturuyor. Bende salıncakta kitap okuyorum. Gündüz sessizlik ve sessizliği bozan kuş sesleri, geceleri de çekirde sesleriyle ruhumuzu dinlendiriyoruz. Yakında detayları da paylaşacağım. Burada 3G çok yavaş.... Kimseyi ziyaret edemiyorum, özledim, meraktayım, en kısa sürede toplu okuma yapacağım. Kimseyi unutupi boşvermedim.

10 Temmuz 2012 Salı

HABABAM SINIFININ ÇEKİLDİĞİ EV, VALİDEBAĞ KORUSU, ADİLE SULTAN KASRI

Türk sinemasının efsanelerinden, Rıfat Ilgaz'ın en önemli eseri 'Hababam Sınıfı'nın çekildiği Adile Sultan Kasrı, beş yıllık restorasyon çalışmasının ardından 24 Kasım 2010 Öğretmenler Günü'nde öğretmenevi ve kültür merkezi olarak kullanılmak üzere yeniden hizmete açılmış.

354 dönüm arazi üzerinde Validebağ Tesisleri içinde bulunan ve 1916 yılından bu yana eğitim amaçlı kullanılan Adile Sultan Kasrı, 1975 yılında 'Hababam Sınıfı'na ev sahipliği yaparak herkesin merak ettiği bir mekan haline dönüşmüş.

Bu kadar zamandır bu yeri keşfetmemiş olmama ya da duymamış olmama çok şaşırıyorum. Açıkçası elimi uzatma mesafemde olmasına ve gitme imkanı yaratmamama.
Hiç mi methini duymadım, hiç mi bahseden olmadı çevremde ... evet hiç. Burası hem öğretmenevi, hem izci kampı. İş yerinden bir arkadaşım haftasonları Validebağ korusunda bütün gün vakit geçirdiklerini söyledi.
( Kışın gidip o kanepede oturup kitap okuyacağım, sözüm olsun )

Yürüyüş, bisiklet, çay bahçesi, restaurant, meyve bahçeleri derken , bütün bir günlerini geçiriyorlarmış. Pazar günü çok heveslendim. Yeşillikten gökyüzü gözükmüyor. Kafeteryalardan istediğinizi alıp, istediğiniz masaya oturup, keyif yapma imkanı var. Burası, biz sanki evimizin bahçesindeymişiz hissini verdi. Korunun fotoğrafları daha sonra...

Restore edilmiş, salonlar ve odalardan görüntüler....


çoğu şey eskisi gibi korunmuş, tamir edilmiş...

Tavan süslemeleri çok detaylı.

Lambalar kapalıydı, arkadaşım açtı, aydınlıkla birlikte ben fotoğrafladım.





Kışın buraları kafeterya ve restaurant olarak hizmet veriyormuş.



Tavan süslemeleri ve lamba...

Adile Naşit'in elinde zil bu merdivenlerden kaç defa inmişliği vardı...

Yazacak çok şey var, ama yorgunluk kazandı yine :(
Belki aranızda gezen vardır, sizinde yorumlarınızı beklerim.

 

4 Temmuz 2012 Çarşamba

GEÇEN HAFTADAN BİR KAÇ NOT ...


Geçen hafta bol kargolu bir haftaydı. Verdiğim siparişler, kitaplaşma etkinlikleri derken, kargo şirketleri neredeyse hergün bana çalıştı. Bunların arasında ki habersiz gönderilen süprizlerde beni çok heyecanlandırıp, mutlu etti. Birisi benim sevgili arkadaşım Natali'den gelen doğum günü paketiydi. Hepsi birbirinden zarif ve keyifli , kullanmaya doyamayacağım mutluluklar.

Çizgisiz bir defter... Ne yazacağıma karar vermedim daha...

Bu minik cep aynası, benim yaşlanmama tanık olucak.

Semra'dan yine koli geldi. Deneyecek bir sürü ürün, okunacak bir çok broşür, yeni ürünlerle ilgili,

ve tabii ki notlar....
Semra'cım seni seviyorum. Bu kadar düşünceli olduğun için.

Haftasonu huzur bulmaya yine Akçakese'deydik. Deniz dalgalı olduğu için, Melisa yine tam kıyıda, kumlarla ve dalgalarla oynadı. Bende onun yüzlerce fotoğrafını çektim. Sahilde ailece uyuduk. Dinlendik.


Kum ve dalgalarla terapi yaptık.

Şu an okuyorum, ama hep bölünüyor. Hız kazanamadım.

Pazar günü, şirkette yeni kurduğumuz yürüyüş grubuyla Polonezköy'deydik. Önce berbat bir kahvaltı ( Yonca Bahçesinde)... az kahvaltı, çok kötü hizmet... sonra yürüyüş... sonrasında yine bir çay bahçesinde sohbet muhabbet....

Haftayı noktalamıştım. Bu hafta ki iş yerinde ki, müşteri  problemlerinden,  olumlu bir havaya geçemedim. Enerjim tükeniyor. Televizyon izlemeye dahi enerjim yok. Sadece Melisa'nın yeni İngilizce seti, test kitapları ve okuduğu kitaplara odaklandım. Bu akşam biraz vakit ayırıp, detaysız bir yazı hazırladım. Aslında anlatacak çok daha fazla şey var, şimdilik bu kadar...
Bu arada gözlerim kapalı da hatasız yazı yazabildiğimi öğrendim ;)