13 Ağustos 2013 Salı

GÜLMEK İSTEYEN ??? / BAYAN ELENOR ARANIYOR.


Geçen akşam köşede ki markete dondurma almaya gittik. Dönerken keyiften gözü dönen Melisa,
- Anne, hemen açıp yiyebilir miyim?
- Yiyebilirsin tabii...

Tın tın eve dönüş yolunda, bir yandan dondurmasına gerekli ilgili göstermeye çalışırken, bir yandan yürümeye çalışan ve bir yandan da, hayır demeyen anneyle mutluluk içinde konuşmaya çalışan Melisa;

- Anne , bir bayan kaybolmuş?
- Ne kaybolmuş?
- Bir bayan kaybolmuş.
- O kim, nereden duydun ?
- Bayan Elenor, anne...
- Bayan Elenor mu, o kim nereden duydun sen onu?
- Bir yerden duymadım anne, şurada cama yapıştırmışlar. Bayan Elenor aranıyor ,diye kağıt yapıştırmışlar. Kaybolmuş işte, aranıyor.

Hafif voltajlı elektrik yemiş gibi, gülmekle şaşkınlık arasında, geriye dönüp cama baktım.
Camda " Bayan eleman aranıyor" yazıyordu.

Bizimki dondurma sarhoşluğuyla, ya da görmek istediği gibi okumuş. Eleman olmuş, Elenor.Çok güldüm. Kızdım da, neden doğru okumadın diye.

2 Ağustos 2013 Cuma

GERÇEK MATRUŞKALAR

Babamın babaannesi / Sonya hanım.


Hikayeyi aslında büyükler anlatsaydı , ben de onların dilinden direk buraya yazsaydım. Şu an kimse yakınlarda değil. İlerleyen günlerde mutlaka detaylı bu sayfalara not düşerim. Şu an yaptığım şey, köklerime ulaşmak. Elimde olanlarla işe başlıyorum. Babamın babaannesi , Saniye hanım, asıl ismi Sonya Davavna. Dedemin babası, Rize'de sevdiği kızı vermediklerinde , Rusya'ya Kiev'e gidiyor. Orada bu evleneceği kadınla karşılaşıp evleniyor. Nasıl gitti, ne zaman gitti, nasıl evlendiler konusunu kayıtlara geçeceği için, babamın halasından öğrenip detaylı yazacağım. Bildiklerim eksikmiş çünkü.

Mayıs ayında, Melisa'nın arkadaşlarından birisiyle sohbet- muhabbet samimi olduk. Letonya'lı bir bayan. Hatta Faberlic ürünlerini bana kendisi tanıttı. Beni bu ürünlerin cilt uzmanıyla tanıştırdı. Cilt, ürün kullanımı hakkında fikir alırken sohbet Kiev'e geldi. Büyük büyük babaanneden bahsettim. Fotoğraflar, isim ve soy isim varsa, bana onları bulmam konusunda yardımcı olacağını söyledi.

Rusya'da bir TV programı varmış. Oradan resimleri yayın yapıyorlarmış. Bulma oranı çok yüksekmiş ve ayrıca bir internet sitesi varmış. Kayıplar , birbirini bulmak isteyenler için. Buralarda yayınlanması için bana yardımcı olacaklar. Şimdi büyük haladan bu fotoğrafları aldım .

    Gerçek matruşkalar.
 
Bu bayanlar, dedemin teyzeleri. Fotoğraflar sanırım 1950'lerden sonra gelmeye başladı.
Büyük hala dedi ki; Rusya düşman ülke olduğu için hiçbir zaman iletişim olmamış , mektup gibi imkanlarda yokmuş. Babaanne 4 kız ve 1 erkek kardeşmiş. Hepsinin fotoğrafı var. Muhtemelen hepsi ölmüştür. Ama onların çocukları, yaşıyor olabilir çünkü halen dedemin bazı kardeşleri hayatta. Yani dedemin kuzenlerine ve onların çocuklarına ve kendi jenerasyonumuza ulaşma imkanı çok büyük.
Hele ki büyük halalarım ( babamın halaları) kendi öz teyzelerinin ailelerine ulaşacakları için mutlu ve heyecanlı olmalılar.
 Kendi halalarımın haberleri yok. Onlara da sürpriz olucak.

 
Küçük çocuklar babamlarla yaşıt.

 
Herkes tatilde olduğu için Eylül ayında bu operasyona başlayacağız.
 
Hadi hayırlısı...